Yine araya girenlerle, 2. günü yazmak gecikti ama Pazar günü daha müzik odaklı, daha sorunsuz ve güzel bir gün geçirdiğimizi söyleyebilirim. Pazar amacımız İskoç grup Primal Scream'le festivale başlamaktı. Düşündüğümüzden daha erken orada olunca, biraz sahneler arası tur atıp, sonra Primal Scream dinledik. Onları ben en son 2011 yılbaşında Edinburgh Hogmanay'de dinlemiştim. Ünlerine göre saatleri erken olsa da, yine bize eğlenceli dakikalar yaşattılar. Bitişlerinden kısa bir süre sonra party arenada Juveniles dinledik ve bu festival için yeni müzik keşfimiz onlar oldular. Synth-pop, 80'ler benzeri müzikleri hoşumuza gitti, performanslarının sonuna kadar dinledik.
Klaxons'a kadar biraz vakit öldürdük, yemek yedik. Klaxons'ın canlı performansı çok enerjik ve solistin patchwork hırkası ve klavyedeki çocuğun üstündekileri alıp kaçmak isteyecek kadar beğendim. Benim aklım Janiroquai'de olduğundan ana sahneye yöneldik. Jay Kay sanki eskiye göre daha sakin ve jazzy geldi bana, eski performanslarından aldığım tadı vermedi nedense.
O biter bitmez yine bizim bu yaz soundtracklerimizden, bayılarak dinlediğim ve kendini de sevdiğim Ellie Goulding için Zero sahnesine gittik. Üzerinde kocaman play yazan tişörtü, siyah deri şortu ve pemde detaylı bilekli ayakkabılarıyla geceye hazır. Tatlı sesli kadının sesinde kendinden mi, ses sisteminden mi olduğunu anlayamadığımız bir kısıklık var ancak sonraları daha normale dönüyor. Ellie'nin ses gayet iyi, performansı hareketli , bir davul çalıyor, bir gitara koşuyor. Saçlarıyla ilgili biraz takıntılı mı ne? :) Figure 8 benim öncelikli beklediğim şarkı olarak konserin ortalarında yer alıyor. Yeni çıkan Fire adlı şarkısı İngiltere'de 1 numara olan Ellie Goulding'i izleyen taş çatlasa 500 kişi var. Ben duruma üzüldüm ve belli ki bir önceki gece binlere Berlin'de seslenen Ellie'de durumdan hoşnut olmadı. Seyirci sayısını az bulduğunu konuşunca anladık ve performası biraz bitirip gitmek üzerine oldu. Bütün sevdiğimiz şarkılarını dinleyip, biz kendisine tam puan verdik. Seyirci sayısı belki azdı ama şarkılara eşlik edilmesinden en azından bilinçli onu gerçekten sevenlerden oluşan bir kitle olduğu gerçekti.
Ellie'den hemen ana sahnedeki Prodigy'e koştuk, son 15 dakikasında deli gibi dansettik, en azından Spitfire ve Smack my bitch up'ı dinledik ve bu seneyi böyle kapattık.
Uzun bir süredir ilk defa eve bu kadar geç dönüyorduk ama iyi de geldi. Keşke daha çok festivalimiz olsa da, daha çok müzik dinlesek.
Üst / Top: Asos
Şort /Shorts: Zara
Parka ve çanta / Parka and bag: H&M
Botlar / Boots: Hunter
Kolye / Necklace: Urban Outfitters
Gözlük / Sunnies: Primark
Bileklikler / Bracelets: Urbanoutfitters, Loopie Love, Love without a cause
